ادعا شده است که شیعه شأن صحابه را کوچک می شمارد در حالی که این تهمتی بیش نیست؛ زیرا شیعه به پیروی از پیامبر (ص) و ائمه (ع) اکثر صحابه را بزرگ و محترم می شمارد. آنچه شیعه معتقد است این است که نمی توان همۀ اصحاب پیامبر (ع) را عادل دانست زیرا اولا: با مراجعه به آیات قرآن در می یابیم که اصحاب از درجات گوناگونی برخوردار بودند و نمی توانیم به عدالت جمیع صحابه حکم دهیم؛ زیرا این آیات صراحت دارند که در بین اصحاب كذابين (دروغگویان)، منافقين، عصاة (گناهکاران) ، مجادلين با رسول اللّه (ص) در امر قتال، متثاقلين از قتال و كارهين از خروج با آن حضرت (گروهی از مؤمنین که کراهت داشتند پیامبر را در جنگ همراهی کنند و در این راه، سستی به خرج می دادند)، منكرين بر آن حضرت (ص) ...، وجود داشتند. علاوه تاریخ گزارش می دهد که از بین صحابه، افرادی بودند که مرتکب زنا شده اند همانند وليد و مغيره و برخى ديگر نیز از قاسطين و ناكثين و مارقين بودند و... .

از آنچه بیان شد روشن گردید که آنچه شیعه نفی می کند عدالت جمیع صحابه است نه این که نفاق به معنای اصطلاحی را برای آنان اثبات نماید.

در این باره به پاسخ های موجود در سایت (2929 (سایت: 3188)، 2799 (سایت: 3502)، 2800 (سایت: 3553)، 2809 (سایت: 3815)، 3023 (سایت: 3422)) مراجعه نمایید.

توجه به این نکته هم مهم است که آنچه در سؤال به عنوان مبنای استدلال ذکر گردیده نیز نمی تواند مورد قبول باشد؛ زیرا اولا: رسول خدا (ص) در اواخر عمرشان بارها از آنانی که در کنارشان بوده اند، ترسیده است. یقیناً اين خوف از كفار نبوده است. ثانیا: ادعا شده است که منافقین در همان یکی دو سال صدر اسلام شناخته شدند در حالی که آیاتی شهادت می دهد، منافقین ناشناخته ای از اصحاب حتی بعد از یکی دو سال صدر اسلام، وجود داشته اند.

 ابتدا این لینک را بخوانید: http://www.shiaian.blogfa.com/post-37۳.aspx

برای خواندن تمام مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.....

بررسي آيه : « وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ » و رضايت دائمي خداوند از صحابه :

طرح شبهه :

خداوند در قرآن كريم مي‌فرمايد :

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرينَ وَ الْأَنْصارِ وَالَّذينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيم‏ . التوبة / 100 .

پيشگامان نخستين از مهاجرين و انصار، و كسانى كه به نيكى از آنها پيروى كردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نيز) از او خشنود شدند و باغهايى از بهشت براى آنان فراهم ساخته، كه نهرها از زير درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و اين است پيروزى بزرگ !

همان طور كه ملاحظه مي‌كنيد خداوند در اين آيه از پيشي گيرندگان مهاجر و انصار كه خليفه اول و دوم نيز قطعاً جزء آن ها هستند ، رضايت خود را اعلام و به آن‌ها وعده بهشت داده است ؛ اما شما با مطرح كردن قضيه هجوم به خانه فاطمه و ... در حقيقت اين آيه را انكار مي‌كنيد و از كساني كه خداوند از آن‌ها راضي شده است ، ناراضي هستيد و به آن‌ها تهمت‌هاي ناروائي مي‌زنيد .

نقد و بررسي :

استدلال به اين آيه براي تبرئه غاصبان خلافت وهجوم به خانه وحي و غصب حق امير المؤمنين علي عليه السلام و ... بر دو محور استوار است : 1 -  رضايت دائمي خداوند از اصحاب.  2 -  وعده قطعي بهشت به آنان .

در توضيح و پاسخ به اين شبهه به چند نكته اشاره مي كنيم: